Experiment: hoe onze telefoon onze dag beïnvloedt

Experiment: hoe onze telefoon onze dag beïnvloedt

Dat technologie ons leven overheerst, is natuurlijk geen nieuws. Zeker onze telefoon zit aan onze hand geplakt: tegenwoordig gaat iedereen er namelijk vanuit dat je altijd bereikbaar bent, en bovendien hebben we de neiging om constant up-to-date te willen zijn. Ik ging de uitdaging aan: hoe schokkend zijn de getallen nou echt, en hoe voelt het om niet up-to-date te zijn?

The ugly truth
Ik geef rustig toe dat ik zelf ook meedoe aan de trend. Ik was erg benieuwd hoe erg het met mij gesteld was, en heb daarom de app Checky gedownload. Checky, beschikbaar voor Apple en Android, telt per dag het aantal keer dat je jouw telefoon opent. Hoe confronterend. Mijn resultaten van twee dagen waren als volgt: 76 en 87 keer. Au.

Na het zien van de resultaten heb ik besloten om het roer eens helemaal om te gooien: een dag zonder telefoon. Natuurlijk ben ik tijdens een vakantie al eens dagen zonder telefoon door het leven gegaan, en dit bevalt me altijd prima. Maar in ons normale dagelijkse leven zijn we zo gefocust op onze kleine vriend, hoe onnatuurlijk voelt het nou om geen telefoon te hebben?

Een dag offline
Ik word wakker van m’n wekker. Voordat ik de avond ervoor ging slapen, heb ik internet en WiFi uitgezet, zodat ik in de ochtend niet meteen de fout in ga. Een beetje verward sta ik op, normaal grijp ik bij het wakker worden namelijk meteen naar m’n telefoon om mezelf even up te daten met het – je kent het wel – bekende Social Media rondje: Whatsapp, Instagram, Facebook, Snapchat, AD.nl, en vervolgens sluit ik weer af met Instagram (waarom doe ik dat eigenlijk altijd? – alsof er in die 5 minuten tijd dingen zijn gepost die ik écht niet mag missen). Ik merk dat ik tijdens mijn ochtendroutine al zo’n drie keer naar m’n telefoon wil grijpen – how sad. Ik vertrek naar school en ben misschien nog wel het meest uit m’n doen omdat ik geen Spotify kan luisteren. Flipside: ik neem de omgeving bewuster in me op en sta er bij stil het feit dat werkelijk 80% van de mensen in de metro naar zijn of haar kleine vierkante schermpje staart. Een triest gezicht.

Ik neem deze offline-dag zeer serieus en heb ook mijn laptop niet meegenomen naar de les. Hoewel ik deze altijd meeneem onder het mom van ‘’aantekeningen maken’’, eindig ik negen van de tien keer surfend op allerlei Social Media websites. Ik schrijf aantekeningen weer old skool met pen en papier, en moet heel eerlijk toegeven dat dit zo ongeveer mijn productiefste les ooit is geweest. Natuurlijk negeer ik gewoon even het feit dat ik tijdens deze 180 minuten les zo ongeveer elke 5 minuten een stuiptrekking naar m’n telefoon heb gehad, om vervolgens vol zelfmedelijden m’n ogen weer in m’n aantekeningenschrift te begraven.

De les is ten einde en ik geloof dat mijn hersenen, ogen en duimen beginnen te begrijpen dat ze vandaag een rustdag hebben. Op de terugweg kijk ik uit het raam en zie ik dingen die ik werkelijk nog nooit heb gezien – normaal zit ik namelijk diep gegraven en afgesloten van mijn omgeving in mijn telefoon gedoken, scrollend door mijn Instagram feed die ik – hoogstwaarschijnlijk – drie hele minuten daarvoor ook heb bekeken.

’s Middags duik ik in de boeken (hallo tentamens) en ik moet toegeven dat deze offline-dag niet beter had kunnen uitkomen: wát een concentratie! Ik maak eten klaar (nog steeds lichtelijk in de rouw om mijn Spotify muziek) en ga een uurtje sporten. Sporten zonder muziek. Taai.

Zo. Aanbeland in bed. Wat een enorm productieve dag. Opvallend is dat als de offline-deadline is verstreken, ik niet eens de behoefte heb om snel mijn telefoon te pakken om mezelf weer up te daten met alles wat er zich die dag heeft afgespeeld. Integendeel: ik antwoord wat appjes, scroll tien seconden door mijn Instagram tijdlijn, om vervolgens tot de conclusie te komen dat ik werkelijk niks gemist heb vandaag. Ik leg, zonder Facebook en Snapchat te openen, mijn telefoon weer weg om vervolgens al na 5 minuten in slaap te vallen.

Conclusie
Hoewel de dag wat onwennig begon, moet ik toegeven dat een offline dag me goed bevallen is. Het enige wat ik echt moeilijk vond, is een dag zonder Spotify. Bovendien vond ik het ook best onhandig om geen WhatsApp te hebben, al is het alleen maar om even snel iets te vragen aan iemand. Echter moet ik bekennen dat de rest van de apps eigenlijk echt pure tijdverspilling zijn. Natuurlijk is het leuk om af en toe je Insta en Facebook feed te refreshen, maar 87 keer per dag? Maud, come on. Conclusie: ik ben niet van plan mijn telefoon in de Donau te gooien, maar ik ga zeker mijn telefoongebruik minderen. Al is het alleen maar om in de metro andere telefoonverslaafd-lotgenoten te kunnen observeren en bekritiseren.

Natuurlijk heeft dit artikel een lichtelijk sarcastische ondertoon, maar moge de boodschap duidelijk zijn: onze smartphones overheersen tegenwoordig echt te veel.

4 Reacties

  1. Egbert
    november 16, 2017 / 8:42 pm

    Wat leuk geschreven weer Maud. En zoooooooooooo herkenbaar dit 🙂 🙂
    Bij mij lijkt dat ding ook wel aan m’n hand vastgeplakt (alhoewel ik soms probeer te denken dat het niet zo is).
    Ik ga ook eens een off-line dag proberen… Eens kijken wat mij gaat opvallen.
    Ik heb CHECKY ook gedownload en ben benieuwd tot welke aantallen ik ga komen. (totaaaaaaal geen idee, maar vrees dat ik ook in de beurt van die van jou ga komen)
    Goed initiatief…. Hoop dat er meer je voorbeeld gaan volgen want er is zeker meer om ons heen dat de moeite waard is dan dat schermpje.
    Egbert.

    • november 17, 2017 / 2:10 pm

      Hoi Egbert!

      Wat een leuk berichtje, laat je weten welke aantallen er bij jou zijn uitgekomen? Ben benieuwd 🙂

      We ontkomen er bijna niet meer aan met al die technologie om ons heen, maar ik probeer zeker minder naar mijn telefoon om te kijken! (in ieder geval minder dan 87 keer, haha)

      Groetjes

      • Egbert
        november 23, 2017 / 9:21 pm

        Hoi Maud,
        Ik zou nog even laten weten welke getallen er bij mij uit komen. Checky doet nu een kleine week z’n best en ik zit dagelijks tussen de 40 en 50.
        Toch ook behoorlijk veel denk ik voor iemand van mij leeftijd 😉
        In het begin was het denk ik lager omdat ik er toen, n.a.v. jouw post, toch wel bij nadacht. In de loop van de week was ik weer ‘in oude doen’.
        Volgende week ga ik eens bewust proberen te minderen.
        Groetjes

        • november 23, 2017 / 11:46 pm

          Hoi Egbert,

          Leuk dat je het nog even laat weten, tussen de 40 en 50 is inderdaad ook nog behoorlijk wat! (gelukkig niet zo heftig als mijn 87, haha)
          Is best een leuke app hè, zo sta je er eens bewust bij stil!

          Fijne avond nog en groetjes 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *